Ozric Tentacles - Paper Monkeys (LP, 2023)

Productspecificaties

Gegevens

Album

Paper Monkeys

Artiest

Ozric Tentacles

LP releasejaar

2023

Album releasedatum

10 nov 2011

Label

Kscope

EAN

802644809113

Beschikbaar

Ja

Productinformatie

Drager

LP

Aantal

1 stuk(s)

Mono of stereo

Stereo

Speelduur

1 uur, 1 min

Tracks

9 nummers

EAN

EAN

802644809113

Overig

Limited Edition

Nee

Land

UK, Europe & US

Genre

Space rock

Box set

Nee

Remastered

Nee

Reissue

Nee

• Ozrics' Energetische Terugkeer

  5 van de 5 sterren
  tuqgneh_uczlancex8 juni 2024United Kingdom🇬🇧

  Het is echt een uitdaging om een nieuwe Ozrics-album te benaderen met een onbevooroordeelde blik, gegeven hun uitgebreide geschiedenis van uitstekende uitgaves. Elk nieuw album nodigt onvermijdelijk uit tot vergelijkingen met hun vorige werken, zelfs als dat onbewust gebeurt. Hoe kan men dan eerlijk de nieuwste toevoeging aan het discografie van de Ozrics beoordelen? Hier is mijn mening. Ik had moeite om verbinding te maken met hun vorige album, The Yumyum Tree, en ik beschouw het nog steeds als het zwakste in hun catalogus, hoewel het niet zonder verdiensten is. Er is gewoon iets ontbrekend—of het nu de afwezigheid van een volledig band is, een gebrek aan inspiratie van Ed, of misschien mijn eigen verwachtingen. Echter, ik genoot wel van de meeste van Spirals en alle van The Floor’s Too Far Away, dus het is niet zo dat ik een probleem heb met Ed & co. Maar waarom haal ik The Yumyum Tree dan aan als we het hebben over Paper Monkeys? Ten eerste delen sommige geluidssferen gelijkenissen, wat aangeeft dat de Ozrics hun aanpak van synths en samples niet volledig hebben veranderd. Ten tweede, om te benadrukken dat dit de enige echte gelijkenis tussen de twee albums is. Paper Monkeys is veel energieker en intenser, waardoor het een opwindende luisterervaring is die je van energie vult. Zo zie ik het contrast tussen deze twee albums. In het begin liet mijn eerste paar luisterbeurten me teleurgesteld achter, alsof het gewoon nog een Ozrics-album volgens het recept was. Maar met elk volgend luistermoment ontspande ik mijn verwachtingen en begon ik het meer te waarderen. De nummers begonnen hun unieke karakter te tonen. Zeker, er zijn elementen uit verschillende periodes van de band, maar is dat niet typisch voor een Ozrics-album? Bijvoorbeeld, zijn er grote verschillen tussen Sliding Gliding Worlds en Jurassic Shift? Mijn punt is, dat van de Ozrics verwachten dat ze zich na zoveel jaren volledig vernieuwen, onrealistisch is. Dat gezegd hebbende, hebben de nummers op Paper Monkeys meer persoonlijkheid dan die op The Yumyum Tree, en er is enige experimentatie te vinden. De opener, Attack of the Vapours, verbaast, en dat doet Plowm ook. Het album gebruikt meesterlijk texturen, waardoor de muziek op sommige plaatsen adem kan met minder lagen, terwijl op andere plaatsen een overvloed aan synths, gitaar, bas en drums je tegelijkertijd overspoelt, je compleet van je vernuft brengt. Ed’s gitaar gaat soms verloren in de mix, maar zijn klank is duidelijk en herkenbaar in verschillende nummers. Er is een etnische toets op een van mijn favorieten, Knurl. Het titelnummer past in het Erpland-mold, hoewel het ontbeert aan het fluitclimax. Flying Machines, nog een hoogtepunt, begint zwevend en aangenaam voordat het donkerder wordt in een verbluffende break met donderklappen die je verstommen. Lemon Kush heeft een klassieke Ozric-gitaarintro en enkele Yumyum Tree-stijl synths, samen met een stijlvolle, althans bekende, glissando-passage. Ten slotte zijn The Will of the Wisps en Air City de meer ontspannen nummers, hoewel het eerste wel op een gegeven moment in tempo opschiet. Een ander opvallend punt is dat de credits vermelden dat alle nummers geschreven zijn door Ed ‘met een beetje hulp en wat mooi spelen van’ de rest van de band. Dit is al een tijdje niet meer gebeurd, zelfs niet op Spirals, dat een schare gasten omvatte, waaronder de opstelling uit de midden jaren 90 tot begin jaren 2000. Bovendien lijkt het erop dat Oli op sommige nummers elektronische drums heeft gespeeld in plaats van dat Ed ze heeft geprogrammeerd, hoewel ik niet zeker weet welke nummers dit betreft. Wat ik wil zeggen is dat Paper Monkeys meer als een ‘band’-album overkomt dan alles sinds The Hidden Step. Ten slotte vind ik de kunst en verpakking erg leuk. Ik hou van het kleurenschema van de cover en de Erpland-achtige ronde foto’s op de bewolkte hemelachtergrond, evenals de ruimteachtige aapbeker. In het eindresultaat zal Paper Monkeys waarschijnlijk dezelfde ontvangst krijgen als alles na 2004. Diegenen die deze versie van de band of de dominante rol van Ed in de compositie niet waarderen, zullen waarschijnlijk niet verbinding maken met dit album of alleen delen ervan waarderen. Diegenen die alles met de naam ‘Ozric Tentacles’ prijzen, zullen waarschijnlijk ook dit album prijzen. En ik zal het waarschijnlijk vaak afspelen. Voor mij is het hun beste album sinds The Hidden Step, naast The Floor’s Too Far Away. 9/10

  Automatisch vertaald, toon origineel